چرا واکسن آنفولانزا نسبت به سایر واکسن ها اثر کمتری دارد؟ – زومیت


واکسن آنفولانزای فصلی نسبت به واکسن‌هایی مانند واکسن MMR که 97 درصد در پیشگیری از سرخک، 88 درصد در پیشگیری از سرخک و 97 درصد در پیشگیری از سرخجه مؤثر است، مؤثر است. در مقابل، واکسن‌های آنفولانزا معمولاً 40 تا 60 درصد مؤثر هستند و گاهی اوقات تا 10 درصد اثربخشی آن‌ها را کاهش می‌دهند.

اما چرا واکسن های آنفولانزا نسبت به سایر واکسن های رایج کمتر موثر هستند؟ این عمدتا به دلیل جهش سریع ویروس های آنفولانزا و عدم اطمینان در مورد اینکه کدام سویه در فصل آینده آنفولانزا در گردش هستند، می باشد. ضعف در برخی از واکسن ها نیز ممکن است به دلیل روش واکسیناسیون و قسمت های خاصی از ویروس آنفولانزا باشد که واکسن هدف قرار می دهد. اما حتی اگر واکسن آنفولانزا کامل نباشد، محافظت کافی را فراهم می کند و ارزش دریافت آن را دارد.

به گفته مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها، واکسن‌های آنفولانزای فصلی معمولاً بدن را برای مبارزه با چهار نوع ویروس آنفولانزا آموزش می‌دهند: زیرگروه‌های H1N1 و H3N2، دو ویروس آنفولانزای A و دو نوع ویروس آنفلوانزای B از ویکتوریا و یاماتا. این ویروس های آنفولانزا در طول سال ها به سرعت جهش می یابند، به این معنی که کد ژنتیکی آنها تغییر می کند و پروتئین های سطح بیرونی آنها به سرعت تغییر می کند.

پزشک ویلیام شافنرمتخصص بیماری های عفونی دانشگاه واندربیلت گفت واکسن آنفولانزا با آموزش سیستم ایمنی بدن برای شناسایی یکی از پروتئین های سطحی به نام هماگلوتینین (HA) عمل می کند. هماگلوتینین به عنوان یک مانع روی سطح ویروس ظاهر می شود.

مانند پروتئین جدید اسپایک ویروس کرونا، پروتئین هماگلوتینین ویروس آنفولانزا آن را قادر می سازد تا به سلول ها بچسبد و به آنها نفوذ کند و در نهایت آنها را آلوده کند. پروتئین های HA به سرعت تغییر می کنند و هر سال تغییر می کنند و پیدا کردن سیستم ایمنی را دشوار می کند.

قرار گرفتن در معرض دیجیتال با ویروس آنفولانزا

چالش دیگر نیاز به توسعه و تهیه واکسن آنفولانزا قبل از فصل آنفولانزا است. بنابراین دانشمندان از استراتژی‌های متفاوتی برای پیش‌بینی اینکه کدام گونه از آنفولانزا در ماه‌های آینده در جامعه پخش می‌شود، استفاده می‌کنند.

حتی زمانی که واکسن آماده است، ویروس های منتقل شده می توانند به طور مداوم جهش کنند و گاهی اوقات آنقدر تغییر می کنند که به خوبی به واکسن پاسخ نمی دهند. علاوه بر این، با شروع فصل آنفولانزا، گونه‌های آنفلوآنزا که دانشمندان فکر می‌کردند رایج‌ترین سویه‌ها هستند، گاهی اوقات می‌توانند توسط نسخه‌های دیگر ویروس شکست بخورند.

بیش از 140 مرکز ملی آنفولانزا در 113 کشور برای پیش‌بینی تأثیرات آنفولانزا در فصل آینده، نمونه‌هایی از افراد مبتلا را در طول سال جمع‌آوری می‌کنند و افراد مبتلا را شناسایی می‌کنند.

مراکز وابسته به پنج سازمان بهداشت جهانی سپس نمونه‌ها را ژن نمونه‌برداری می‌کنند، پروتئین‌های سطحی ویروس را توصیف می‌کنند و آزمایش‌های آزمایشگاهی را انجام می‌دهند تا ببینند واکسن‌های قبلی تا چه حد بر سویه‌های آنفلوانزا تأثیر گذاشته‌اند. آنها همچنین تعیین می کنند که کدام سویه ها بیشتر افراد را بیمار می کنند و سویه های مختلف با چه سرعتی پخش می شوند.

در ماه فوریه، مشاوران در هر مرکز توصیه‌هایی در مورد بهترین سویه‌ها برای واکسن آنفولانزای زمستانی نیمکره شمالی ارائه می‌کنند. در سپتامبر، آنها همین کار را برای نیمکره جنوبی انجام می دهند. شافنر گفت: “گاهی اوقات انتخاب درستی انجام می شود و در برخی موارد آنفولانزا می تواند فراتر از انتظارات ما باشد.”

با این حال، اگرچه همبستگی خوبی بین سویه های مورد استفاده در واکسن و سویه گردش خون وجود دارد، اثربخشی واکسن به طور کلی 40 تا 60 درصد است. این کارآیی نسبتا کم ممکن است به این دلیل باشد که واکسن به جای هدف قرار دادن چندین نقطه روی ویروس آنفولانزا، فقط پروتئین هماگلوتینین را هدف قرار می دهد.

مقالات مرتبط:

علاوه بر این، قرار گرفتن زودهنگام در معرض آنفولانزا گاهی اوقات می تواند سیستم ایمنی بدن را ضعیف کند. طبق گزارشی در سال 2013 در مجله بررسی‌های میکروبیولوژی بالینی، پاسخ ایمنی طبیعی به عفونت آنفولانزا شامل تولید آنتی‌بادی‌هایی علیه HA، بلکه بسیاری از پروتئین‌های روی سطح ویروس نیز می‌شود. در مقابل، واکسن‌ها عمدتاً آنتی‌بادی‌هایی را علیه پروتئین‌های HA تولید می‌کنند و مشخص نیست که آیا هدف قرار دادن سایر پروتئین‌های سطحی ممکن است اثربخشی واکسن‌ها را افزایش دهد یا خیر.

اولین تماس با آنفولانزا در دوران کودکی نحوه واکنش سیستم ایمنی بدن به واکسیناسیون است و گاهی اوقات می تواند بر سیستم ایمنی بدن شما تأثیر بگذارد. پس از اولین تماس با آنفولانزا، بدن سلول های B حافظه را تولید می کند که سلول های ایمنی هستند که ویروس را به خاطر می آورند و ممکن است دوباره فعال شوند تا در آینده آنتی بادی های بیشتری تولید کنند.

برخی شواهد نشان می‌دهند که بعداً، اگر فردی ابتدا علیه ویروس آنفولانزا (اما نه همان) واکسینه شده باشد، بدن ممکن است این سلول‌های حافظه B را که آنتی‌بادی‌هایی را تولید می‌کنند که هدف را هدف قرار می‌دهند، دوباره فعال کند. خود را گم کرده اند.

بسیاری از واکسن‌های آنفولانزا بر روی بینی‌های خانگی آزمایش شده‌اند که قبلاً هرگز در معرض آنفولانزا قرار نگرفته‌اند، بنابراین دشوار است که بدانیم آیا واکسن در انسان‌هایی که قبلاً بارها در معرض آنفولانزا قرار گرفته‌اند به همین شکل عمل می‌کند یا خیر.

روش ساخت بیشتر واکسن های آنفلوانزا ممکن است موفقیت آنها را کاهش دهد. بیشتر واکسن های آنفولانزا حاوی ویروس هایی هستند که در تخم مرغ به عنوان بخشی از فرآیند تولید رشد می کنند. شافنر توضیح می دهد: “شما باید تغییراتی در ویروس ایجاد کنید تا تخم ها به وفور رشد کنند.”

شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد وقتی ویروس‌ها در تخم‌ها تکثیر می‌شوند، می‌توانند جهش‌هایی به دست آورند که از انتقال سویه ژنتیکی آنفلوانزا جلوگیری می‌کند. بنابراین، هنگامی که ویروس‌های رشد یافته در تخم‌ها برای استفاده توسط واکسن‌های آنفولانزا غیرفعال یا ضعیف می‌شوند، دیگر با ویروس‌های آنفلوانزای نوع وحشی سازگار نیستند.

به طور کلی، ویروس‌های آنفولانزای A (H3N2) در زیرگروه‌های آنفولانزا در واکسن‌ها با سرعت بیشتری جهش می‌یابند، بنابراین احتمال جهش در ویروس‌های H3N2 بیشتر است که به آنها کمک می‌کند تا از واکسن خارج شوند. به نظر می رسد ویروس آنفولانزای A (H3N2) نیز نسبت به تغییرات در نحوه سازگاری تخم ها حساس تر است. این عوامل ممکن است توضیح دهند که چرا واکسن های آنفولانزا محافظت کمتری دارند، به ویژه در برابر H3N2.

اگرچه اکثر واکسن های آنفولانزا با استفاده از تخم مرغ ساخته می شوند، اما همه این گونه نیستند. برخی از ویروس‌ها (که ویروس‌های غیرفعال هستند) مورد استفاده در واکسن‌های آنفولانزا در سلول‌های پستانداران رشد می‌کنند و واکسن‌های نوترکیب آنفولانزا نیازی به نمونه‌های مستقیم ویروسی ندارند.

برای واکسن‌های نوترکیب، دانشمندان یک ژن مصنوعی ایجاد می‌کنند که پروتئین‌های HA را کد می‌کند و سپس پروتئین‌ها در داخل باکلوویروس تشکیل می‌شوند که به طور طبیعی حشرات را آلوده می‌کند.

شافنر گفت: برخی از مطالعات نشان داده اند که هماگلوتینین دستکاری شده ژنتیکی محافظت بهتری در برابر سموم رشد کرده در تخم مرغ ایجاد می کند، اما این باید در تحقیقات بیشتر تایید شود.

بسیاری از محققان در حال کار بر روی واکسن های جدید و بهبود یافته آنفولانزا هستند که محافظت بیشتری را ارائه می دهند و نیازی به به روز رسانی هر سال ندارند. به عنوان مثال، محققان دانشگاه استنفورد در حال کار بر روی واکسنی آنفولانزا هستند که ساقه آن را به جای هماگلوتینین هدف قرار می دهد (واکسنی مشابه به نام Flu-V در آزمایشات بالینی اولیه امیدوارکننده به نظر می رسید).

واکسن

در حالی که پروتئین هماگلوتینین به طور مداوم در حال تغییر است، برخی از قسمت های ساقه در انواع مختلف آنفولانزا یکسان به نظر می رسند و در طول سال ها تغییر نمی کنند. بنابراین، با هدف قرار دادن ساقه به جای پروتئین HA، واکسن های آنفولانزا می توانند در برابر بسیاری از انواع گونه ها محافظت کنند و نیازی به به روز رسانی ندارند. شافنر گفت: «چنین واکسنی تقریباً تمام جنبه های آنفولانزا را پوشش می دهد.

تیمی از محققین که به دنبال واکسن آنفولانزای وسیع الطیف هستند، پروتئین متفاوتی به نام نورآمینیداز را روی سطح ویروس آنفولانزا مورد هدف قرار می دهند. گروه‌های دیگر بخش‌های خاصی از HA اصلی را یافته‌اند که به نظر می‌رسد در زیرگروه‌های مختلف آنفولانزا مشابه هستند.

بر اساس گزارشی در سال 2020 در مجله PNAS، افزودن برخی مکمل‌ها یا مواد تقویت‌کننده سیستم ایمنی به واکسن‌های رایج آنفولانزا نیز می‌تواند به آنها کمک کند سلول‌های B آموزش دیده و سلول‌های B بی‌تجربه را به خاطر بسپارند. اقدام کنید و پاسخ ایمنی بدن را گسترش دهید.

علاوه بر گروه هایی که به دنبال تولید واکسن آنفلوانزای عمومی هستند، چندین سازنده واکسن از جمله Modern و Pfizer که در حال تولید واکسن کووید 19 هستند، واکسن های آنفولانزا را بر اساس مولکول ژنتیکی mRNA آزمایش می کنند. هنگامی که mRNA وارد بدن می شود، به سلول ها می گوید که آنتی ژن های آنفولانزا تولید کنند و به سیستم ایمنی می آموزد که چگونه ویروس را تشخیص دهد.

در مقایسه با واکسن‌هایی که در تخم‌ها رشد می‌کنند، که چندین ماه طول می‌کشد تا تولید شوند، واکسن‌های mRNA می‌توانند بسیار سریع‌تر ساخته شوند و به نمونه‌های مستقیم ویروس نیاز ندارند. بنابراین، در تئوری، سویه های مورد نیاز برای ساخت واکسن را می توان نزدیک به آغاز فصل آنفولانزا انتخاب کرد. در نتیجه، احتمال سازگاری واکسن با سویه های منتقل شده بیشتر است.

اما در حال حاضر واکسن آنفولانزای موجود علیرغم کاستی هایی که دارد بهترین گزینه برای محافظت از خود در برابر آنفولانزا است. به گفته شافنر، واکسن آنفولانزا که وارد بازوی شما می شود حداقل محافظت نسبی را ایجاد می کند، اما واکسن های یخچالی هرگز از هیچ بیماری پیشگیری نمی کنند.

پاسخ بگذارید:

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم